نظر ده نمکی در مورد فیلم های دفاع مقدسی

توسط tolofilmblog در فیلمسازی بدون دیدگاه

گفتگو محمود گبرلو با مسعود ده نمکی در مورد فیلم های دفاع مقدسی

 

گاهی اوقات اگر فیلم‌سازی مسائل را مطرح کند ممکن است به سیاه‌نمایی متهم شود؟

اما دغدغه من بیان این ناگفته هاس چطور از آن طرف هیچ اتفاقی نمی‌افتد ؟ نمی ‌خواهم نام ببرم اما می‌بینم که با پول نظام به اسم فیلم فاخر فیلم هایی ساخته می شود که مضمونش ضد دفاع مقدس است . یعنی تصویر یک جنگ پوچ فیلمی ساخته می شود که همین سؤال در آنست که اصلاً چرا رفتید جنگیدید ، چهار نسل ما باید تاوان شما را پس بدهند و این یعنی کسانی که با بودجه دولتی فیلم می‌سازند و فیلم‌سازی را در سینمای دفاع مقدس یاد گرفتند حالا پز روشن‌فکری می‌گیرند تا آن سوی آب‌ها او را به رسمیت بشناسند . متأسفانه این معضل در طیف منتقدان بچه مسلمان ما هم هست به همین دلیل است که آقای حاتمی‌کیا سینماگران هم‌نسل خودش می‌خواهد که خودشان باشند اگر قرار است خودمان باشیم اگر فیلم‌سازی که برادر شهید است با زاویه نگاه برادر شهید خود فیلم را بسازد هیچ‌گاه نمی‌آید بگوید که جنگ ما برادرکشی بود.

 

به نگاه برخی فیلم‌سازان به آن سوی آب‌ها اشاره کردید . یکی از بحث‌هایی که در پیرامون فیلم‌های دفاع مقدس وجود دارد مطرح نشدن این فیلم‌ها در بازار جهانی و جشنواره هاست . چه تحلیلی بر این قضیه دارید ؟

به نظرم حضور پیدا کردن فیلم‌های دفاع مقدس در بازار جهانی یک نگاه خوش‌بینانه است . بازاری که اساسش دست غربی‌هاست و آن‌ها حتی اجازه پخش برنامه‌های تلویزیونی ما روی امواج ماهواره‌هایشان را نمی‌دهند چه برسد به این‌که سالن‌هایشان را به نمایش فیلم‌های دفاع مقدس ما اختصاص دهند.

 

 

یعنی ما هیچوقت نمی‌توانیم شاهد نمایش فیلم‌های دفاع مقدس در بازار جهانی باشیم ؟

بازار جهانی به مفهوم اکران جهانی نه. به نظر من آن‌ها هیچوقت این حضور را نخواهند پذیرفت . آن‌ها هشت سال مستقیماً علیه ما جنگیدند و سال‌هاست که با ترویج آرمان‌های ما در دنیا مشکل داشتند چطور می‌شود آمریکایی‌ها که صلاح‌هایش را در اختیار صدام قرار می‌داد به سینمای دفاع مقدس ما روی خوش نشان دهد . طبیعی است که آن‌ها نمی‌خواهند ماهیت‌شان رو شود باید بگویم که آن‌ها هوشمندانه‌تر از بعضی مسئولان ما عمل می‌کنند و اجازه نمی‌دهند منافع ملی و باورهای ایدئولوژیک شان به خطر بیفتد . در دایره فیلم‌سازی خودشان هم رعایت می کنند پنتاگون هم به هالیوود اجازه نمی‌دهد که فیلمی علیه ارزش های خودشان بسازند تا پز جهانی بدهند اگر هم در ظاهر چنین فیلمی ساخته شود به آن فیلم جهت می‌دهند که درنهایت به نفع‌شان تمام شود.

 

در صحبت‌های خود به این اشاره کردید که برخی‌ها با بودجه دولتی فیلم دفاع مقدس می‌سازند حالا جدا از بحث محتوا ارزیابی شما از رویکرد حمایتی این‌گونه از سینمای دفاع مقدس چیست؟ با آن موافقید آن را به نفع بقای این سینما می‌دانید یا نه ؟

من منکر حمایت دولتی از سینماگران نیستم اما به نظرم فیلم‌ساز باید تکلیفش با سینما و خودش روشن باشد . به هر حال دولت وظیفه دارد از سینمای دفاع مقدس حمایت کند و به کسانی که می‌خواهند در این حوزه کارکنند نگاهی ویژه داشته باشد اما به این نکته توجه کنیم که شکل این حمایت نباید صرفاً حمایت مالی باشد چون ارتباط فیلم‌ساز و اثرش با مردم همیشه برقرار نمی‌شود ممکن است با این نگاه حمایت به نتیجه خوبی ختم نشود الزاماً همه فیلم‌ها نمی‌توانند پرفروش شوند و الزاماً همه فیلم‌ها قرار نیست زبان طنز داشته باشند.

نظر ده نمکی در فیلم های دفاع مقدس

 

و الزاماً هم همه نمی‌توانند ده‌نمکی باشند ؟

بحث من این است که نباید پول مستقیم به یک فیلم‌ساز داده شود . زمانی در دوره جنگ عده‌ای از قبل جنگ برای خود کیسه می‌دوختند و ثروتمند می‌شدند و حالا هم باید مراقب بود تا سینمای دفاع مقدس باعث زراندوزی بعضی‌ها نشود.

درواقع دولت باید ساختار سینما را به گونه‌ای تعریف کند که تولید فیلم در حوزه دفاع مقدس ارزان شود ضمن آنکه باید در این حوزه به امنیت جانی و امنیت شغلی توجه نهاد های متوالی می‌توانند بر اساس گروه‌های متخصص و هنروران و دست‌اندرکاران جلوه‌های ویژه و انفجارات آموزش‌های لازم را بدهند . شهرک سینمایی تجهیز شود و از امکانات مدرن تکنیکی استفاده شود تا هزینه تولید یک فیلم سینمایی در حوزه دفاع مقدس به پایین‌ترین حد خود برسد . اگر این امکانات زیرساختی به‌صورت رایگان در اختیار گروه‌ها قرار بگیرد دیگر لازم نیست برای فیلم و فیلم‌ساز بودجه‌های میلیاردی تصویب کنند . خیلی‌ها حتی راغب خواهند شد تا توان خود را در این زمینه آزمایش کنند.

 

مسعود ده‌نمکی تا چه زمانی می‌خواهد در سینمای ایران فعالیت کند؟

یعنی منظورتان این است که چه زمانی می‌خواهم از سینمای ایران بروم ؟

 

 

نه ، منظورم خیلی واضح اینست که چه چشم‌اندازی برای فعالیت خود در سینما ، به‌صورت حرفه‌ای ترسیم کرده‌اید ؟ یک بار دیگر به این اشاره کرده بودید که نمی‌خواهید بمانید و … می‌خواهم ببینم واقعاً تا چه زمانی قصد ماندن در این سینما را دارید ؟

حقیقتش تا موقعی که حرفی برای گفتن داشته باشم ، یعنی من الزامی به این ندارم که هر سال یک فیلم بسازم شاید هر دو سال یک‌بار یا اصلاً هر پنج سال یک‌بار فیلم بسازم من دوست دارم بیشتر وقتم را به تحقیق اختصاص دهم واگر در همین سال‌ها روی پژوهش در زمینه دفاع مقدسی و تاریخ انقلاب وقت می گذاشتم حتماً فروش بهتری داشتم بهرحال اگر حرفی داشته باشم فیلم می‌سازم و اگر حرفی نداشته باشم حتماً کار نخواهم کرد.

من از سال 83 با مستند فقر و فحشا وارد سینما شدم و مجموعه استقبال از فیلم‌های من در سینما در این مدت بالای ده میلیون نفر بیننده بوده است . همیشه به فیلم‌هایی که آن‌ها را ساختم باور و اعتقاد داشتم ، هیچوقت هم دستم را جلو دیگران برای گرفتن پول دراز نکردم و اگر هم دراز می‌کردم به من پولی نمی‌دادند چون این‌ها را بارها تجربه کرده‌ام که همه از فیلم‌نامه‌های من می‌ترسند اما در انتها که خروجی را می‌بینند از آن تعریف می کنند و البته صرفاً همان بعد استقبال مردمی را می‌بینند و درک می‌کنم من اگر همین امروز هم نتوانم فیلم بسازم خدا رو شکر می‌کنم که تا اینجا توانستم حرف خودم را بزنم و اگر قرار باشد ادامه بدهم مطمئناً حرف‌هایی را خواهم زد که به آن‌ها اعتقاد دارم . برای تنگ کردن جای کسی به این سینما نیامدم و با کسی هم رقابت ندارم امیدوارم همه فیلم ها اکران شوند رکورد اخراجی‌ها، معراجی‌ها و… را بشکننند .

 

چقدر از انتقادات استفاده می‌کنید و چقدر نگران تداوم فیلم‌سازی و موفقیت فیلم‌هایتان هستیید ؟ که به تکرار نیفتید و همچنان حرف‌هایی برای گفتن داشته باشید ؟

راستش من خودم همیشه نگران خودم هستم .یعنی با پایان هر فیلم نگران فیلم بعدی هستم و این‌که به تکرار نیافتم این را گفتم که اگر حرفی نداشته باشم اصولاً دلیلی نمی‌بینم باری به هر جهت فیلمی را بسازم . اما درباره نقدها ، واقعاً حرفی برای گفتن ندارم . مثلا در اخراجی‌های یک اگر دوستان عرفان می‌فهمیدند که به نماد سازی آن توجه می کردند ، برخورد با آن ، طور دیگری می‌شد.