فیلمنامه و تصویرنامه

توسط tolofilmblog در فیلمسازی بدون دیدگاه

پرسش های مربوط به فیلمنامه

 

پرسش : برای ثبت فیلمنامه چه مراحلی را باید طی کنیم ؟

فایل ورد محتوای طرح یا فیلمنامه تان را که روی دیسک فشرده ریخته اید باید به همراه داشته باشید. چون به این صورت فیلمنامه ها را ثبت و به نوعی مهر و موم می کند !

مبلغ مورد نیاز برای ثبت اثرتان را باید به شماره حساب جدیدی که برای این کار منظور شده واریز نمایید .

فرم مخصوص ثبت فیلمنامه را پر کنید. این فرم که نمونه ای از آن را در زیر قرار داده ایم ، برای کسانی که تابحال فیلمنامه ثبت نکرده اند کمی نامأنوس است . در گوشه ی سمت راست بالاي صفحه ، مقابل “تاریخ” باید تاریخ شمسی روزی که دارید فیلمنامه را ثبت می کنید وارد کنید . بعد ، در مقابل “نام فیلمنامه” نام فیلمنامه تان را می نویسید . با “شماره ثبت” کاری نداشته باشید و در مقابل “قالب فیلمنامه” بنویسید : “طرح” یا “فیلمنامه”. در مقابل “تعداد صفحه” تعداد صفحه هاي طرح یا فیلمنامه تان را درج می کنید. مقابل “شیوه نگارش” می نویسید: اگر فیلمنامه تان اقتباس از فیلم یا داستان کوتاه یا رمان است ، جلوی منبع اقتباس ، نام آن اثر سینمایی یا “ادبی را درج کنید. قسمت بعدی مربوط به اشخاص حقیقی و حقوقی است که طرح یا فیلمنامه تا این زمان به آنها عرضه شده است . امیدوارم که پیش از ثبت طرح یا فیلمنامه تان چنین کاری نکرده باشید . اگر هم به خطا این کار را کرده باشید ، باید نام آنها را در این قسمت بنویسید .

 

 

قسمت بعدی به خلاصه ی داستان مربوط میشود که سعی کنید آن را در دو ، سه جمله خلاصه کنید .

باقی قسمت ها نیاز به هیچ گونه توضیح ندارند و شخصی با بهره ی هوشی 60 هم قادر به فهم آنها است !

با ارائه ی دیسک فشرده ، فیش واریز مبلغ مورد نیاز ، و فرم ثبت کامل شده ، متصدی مربوطه ، رسید ماشین شده ای در قطع A4  به شما تحویل می دهد که عنوان آن مشخصات ثبت فیلمنامه است .

این برگه طرحی شبیه به فرم ثبت فیلمنامه دارد و در زیر عنوان آن شماره ی ثبت و تاریخ ثبت فیلمنامه به همراه اطلاعات دیگر درج شده اند .

فیلمنامه و تصویرنامه

پرسش : بانک فیلمنامه در چه روزها و چه ساعت هایی باز است ؟

بانک فیلمنامه به جز پنج شنبه ها و جمعه ها و تعطیلات رسمی ، هر روز از ساعت نه و نیم تا دوازده و نیم  تا فیلمنامه های دریافتی را ثبت می کند . قبل از اینکه به آنجا بروید، حتماً با شماره 77600190 تماس بگیرید .  ممکن است الان که این پست را می خوانید ، ماه ها از گذاشتن آن روی این وبگاه گذشته باشد و تا آن موقع، دوباره شماره حسابی که باید به آن پول واریز کنید و مقدار مبلغی که باید واریز کنید، تغییر کرده باشد .

 

 

پرسش: آیا بانک فیلمنامه وبگاه اختصاصی دارد؟

خیر – اما یک صفحه ی فرعی در سایت خانه سینما دارد که متأسفانه به جای راهنمایی ثبت فیلمنامه، فقط به اعلام طرح ها و فیلمنامه های ثبت شده می پردازد .

 

پرسش : برای ثبت طرح یا فیلمنامه ی خود باید چه مبلغی را به حساب خانه سینما واریز کنیم ؟

کسی که نه عضو خانه ی سینما است ، نه دانشجوی هنر است ، و نه هنرجوی مؤسسات سینمایی :

ثبت فیلمنامه 10000 تومان – ثبت طرح  50000تومان (همانطور که ملاحظه می کنید، هزینه ی ثبت اثر برای افراد عادی در بانک فیلمنامه ی سینمای ایران ، حتی نسبت به اتحادیه ی نویسندگان آمریکا گران تر است )

 کسی که عضو خانه ی سینما است :

ثبت فیلمنامه : 6000 تومان  ثبت طرح: 10000تومان

 کسی که عضو کانون فیلمنامه نویسان است:

ثبت فیلمنامه:  3000 تومان  ثبت طرح: 5000 تومان

دانشجویان هنر و هنرجویان مؤسسه های سینمایی نیز می توانند با پرداخت 15000 تومان طرح خود را ثبت کنند.  اگر دانشحوی هنر یا هنرجوی یکی از مؤسسات سینمایی هستید و قصد دارید فیلمنامه ی خود را ثبت کنید ، بهتر است ابتدا با شماره 77600190 تماس بگیرید و مطمئن شوید که هزینه ی ثبت اثر برای شما گران نشده باشد ، چون شنیده ام می خواهند گران کنند . حالا تا چه حد واقعیت دارد ، در آینده معلوم می شود .

 

 

قالب های نوشته تلویزیونی

 

تصویرنامه تلویزیونی را به دو صورت می توان نوشت :

1 .  یک ستونی چهارچوب و خطوط اصلی متن تلویزیونی یک ستونی ، شبیه فیلمنامه های یک ستونی سینمایی است . تمامی جزئیات گفتار بین بازیگران و حرکات آنان ، در یک ستون پهن ، تقریبا به عرض صفحه کاغذ نوشته می شود کارگردان یادداشت هایش را درباره نماها و برش دادن نماها با یکدیگر ، با خط خود در حاشیه سمت چپ صفحه متن منعکس می کند .

2 .  دو ستونی در این متن یا تصویرنامه تلویزیونی ، تمام اطلاعات جامع و فراگیر متن در دو ستون نوشته می شود . تمامی اطلاعات مربوط به تصویر و حرکت در سمت راست و کلیه اطلاعات مربوط به تصویر و حرکت در سمت راست و کلیه اطلاعات مربوط به صدا در سمت چپ ثبت می گردد ( گفتار بازیگران ، صداهای ویژه و غیره )

فیلمنامه و تصویرنامه

تصویرنامه چه وقت نوشته می شود؟

برای تمامی برنامه های تولیدی تلویزیون ، متن پیشاپیش آماده می شود و برای کلیه برنامه ریزی ها ، تمرینها و ضبط برنامه سند مرجع به شمار میرود . در صورت ضرورت ، می توان در طول تولید برنامه مختصر تغییراتی در آن داد. برنامه های مستند به طور قابل توجهی به ” آنچه هنگام فیلم برداری در دسترس است ” متکی اند . بنابراین ، این نوع برنامه ها براساس یک خط راهنمای تولید ، یا یک متن اولیه فهرست وار تهیه می شوند . تصویرنامه اصلی و نهایی بعداً و هنگام تدوین یا به اصطلاح ، جمع و جورکردن نماها نوشته می شود .

 

سبک تصویرنامه

در بسیاری از موضوعات ، تصویر عامل اصلی است .گفتار و موسیقی با توضیح دادن و بهبود بخشیدن تصویر ، ارزش آن را بیشتر می کنند . در مجموعه ای از برنامه های دیگر ، صدا عامل اصلی است . آنچه گفته یا نواخته می شود مهمتر است. در اینجا تصویر ، صدا را پشتیبانی می کند .سبک نوشتن تصویرنامه بستگی به مخاطبتان دارد . اینکه ایده هایتان را به چه شکل بسط دهید بستگی دارد به مدت زمان برنامه و نوع تولید . نوشته تلویزیونی باید همیشه ساده و روان و براساس گفتار باشد ، نه براساس نوشته . مردم را طوری خطاب نکنید که انگار در یک گردهمایی عمومی سخن می رانید . ضمناً بد نیست بدانیم که اندیشه های بسیار پیچیده ، افکار بینندگان را مغشوش و تیره و تار می کند . کلمات ساده و جمله های کوتاه بهتر است .

 

 

توصیف روشن و ساده مفاهیم

هرقدر موضوع پیچیده تر باشد ، به همان نسبت ، برقراری رابطه با آن مشکل تر می شود . مخاطب نمی تواند پس از آنکه برنامه را از تلویزیون دید ، در ذهن خود به عقب برگردد تامعنی هرنکته را تشخیص دهد و درك کند . میزان درك آنان به تناسب عادی و خودمانی بودن یا پیچیدگی موضوع برنامه متغیر است . ممکن است اطلاعاتی که می خواهیم بدهیم به یک مقدمه و در پایان به یک خلاصه نیاز داشته باشد . در هر موقعیت فقط یک نکته را عنوان کنید و از ارائه اطلاعات بسیار در مدت زمان کم خودداری نمایید . باز کردن موضوع باید به تدریج و طبق اصول انجام گیرد . مطالب را بی دلیل و بدون ضرورت تکرار نکنید . هنگامی که چند موضوع به طور همزمان نشان داده شود ، یا بسرعت در یکدیگر برش بخورد ، مخاطب دچار سردرگمی خواهد شد.

 

فنون نوشتن تصویرنامه تلویزیونی

نوشته و متن تلویزیونی باید مفید و قابل اجرا باشد . در یک برنامه زنده ، شاید نیاز به پیش بینی بسیاری از کارهای خاص تولید داشته باشید . برای مثال ، نوشتن متن گفتار اضافی ، تا به یک دوربین که خود را برای گرفتن تصویر بعدی آماده می سازد ، فرصت کافی برای تغییر مکان بدهید . هنگام خواندن تفسیر روی تصویرهای فیلم یا نوار ویدئو ، ممکن است ، جهت هماهنگی تصویر با گفتار ، وقفه های حساب شده اي در برنامه منظور گردد . یا ممکن است برای انجام یک حرکت یا بازی طولانی ، گفتار طولانیتری گنجانیده شود . بهتر است توضیح و توصیف صحنه ها فقط کمی ، جلوتر از تصویر باشد تا مخاطب با بهت و حیرت دنبال مفهوم نما نگردد و گفتار لنگ لنگان تصویر را دنبال نکند .