صدابرداری
11
مارس

 

 

میکروفون : استقرار میکروفون با محوربیت کلام

اگر نگوییم همه ، دست کم بیش تر صدابرداران ، بیش تر وقت خود را صرف ضبط برنامه های گفتار محور می کنند . معیار اصلی در ارزیابی کیفیت صدای برنامه های گفتار محور ، وضوح وقابل فهم بودن کلمات است . اگر مخاطب متوجه نشود که گوینده چه می گوید ، نوع برنامه یا قاب بندی و در ترکیب بندی تصویر چه اهمیتی دارد .

رمز موفیت در ضبط درست صدا ، توانایی تشخیص دقیق محل و چگونگی استقرار میکروفون است . چگونگی استقرار میرکوفون اهمیت عمده ای دارد ، چرا که بهترین میکروفون دنیا نیز با استقرار نادرست ، قادر به ضبط صدای خوبی نیست . پس دو نکته ای که باید درباره آن ها تصمیم بگیرید ، عبارتند از : چه میکروفون یا میکروفون هایی به کار ببرید و چگونه آن ها را مستقر سازید . در شرایط آرمانی ، آدم دلش می خواهد همه چیز را کنترل کند .

 

مصاحبه های داخلی در حالت نشسته

هر چند گفته شده که ضبط صدای گفتار محور برای صدابردار مثل آب خوردن است ، اما بیایید به چگونگی استقرار درست میکروفون در یکی از متداول ترین تولیدات خارج از استودیو ، یعنی مصاحبه های داخلی در حالت نشسته ، نگاهی بیندازیم .

 

مطالعه بیشتر: اصول طراحی صحنه

 

انتخاب میکروفون

انتخاب میکروفون

انتخاب میکروفون به حجم سر و صداهای زائدی بستگی دارد که کنترل آن ها خارج از اراده صدابردار است ، مثلا صدا در محیط های پر سر و صدای کاری ، وجود سر و صدای دستگاه های تهویه مطبوع یا سر و صدای دستگاه های مختلف که صدابردار را ناچار می کنند کپسول میکروفون را حتی المقدور به دهان گوینده نزدیک سازد . این کار به احتمال زیاد به معنای دیده شدن میکروفون در تصویر است و ناچار باید از میکروفون یقه ای استفاده کرد و اگر نما به شکلی باشد که میکروفون را از قاب خارج نکند ، شکل استقرار میکروفون باید به گونه ای باشد که ذهن بیننده را به خود نکشاند .

البته در محیط های بی سر و صدا و آرام تر ، بیش تر صدابرداران در برنامه های مصاحبه ، میکروفون گان را به کار می برند . اگر قرار باشد همزمان با مصاحبه شونده ، صدای مصاحبه گر را نیز ضبط کنید ، باید برای هر دو نفر ، از یک نوع میکروفون استفاده کنید ، اما اگر در وسایل خود تنها یک میکروفون یقه ای و یک میکروفون گان دارید ، به دلیل کیفیت صدای ممتازتر میکروفون گان ، بهتر است آن را به مصاحبه شونده و میکروفون بدتر را به مصاحبه کننده اختصاص دهید .

 

محل و نحوه استقرار میکروفون

محل استقرار میکروفون معمولا به اندازه نما بستگی دارد . هر چه نما بسته تر باشد ، برای کسب پسرپکتیو درست صدا ، میکروفون باید به دهان گوینده نزدیک تر شود ، اما اگر برنامه به گونه ای است که نماها انداره های مختلفی دارند ، باید وضعیتی اتخاد کنید که سطح صدا یکنواخت باقی بماند . گوش انسان ، تغییر سطح صداها را به خوبی تشخیص می دهد ، بنابر این در ضبط یک مصاحبه باید سطح صدا را در یک اندازه حفظ کنید تا پس از تدوین ، صدای ناهمواری به بار نیاید . اما از سوی دیگر ، در ضبط صدای یک برنامه نمایشی ، درست این است که با تغییر اندازه نما ، برای تطابق پرسپکتیو صوتی با تصویر ، جای میکروفون ها را تغییر دهید.

بیش تر صدابرداران در این وضعیت از میکروفونی سوار بر بوم استفاده می کنند و یک صدابردار مجرب هر دو نفر ، مصاحبه گر و مصاحبه شونده را با همین یک میکروفون پوشش می دهد و با تغییر نرم و نامحسوس فاصله میکروفون تا دهان هر دو گوینده ، ناهمواری احتمالی صدای هر دو نفر را نیز جبران می کند.

 

 

پایه میکروفون

پایه میکروفون

بعضی مصاحبه ها طولانی هستند و در آن ها شاید خستگی ناشی از کار با بوم بر مزیت سهولت کار با آن بچربد . در این وضعیت ، بهترین نتیجه با استقرار یک میکروفون گان بر روی پایه به دست می آید . برای تامین انعطاف پذیری لازم با قاب بندی های مختلف ، میکروفون را در بالای قاب تصویر مستقر می سازند ، چون فضای خالی بالای قاب یا هد روم در دو اندازه نمای بسته و متوسط تفاوت چشمگیری ندارد .

اگر استقرار میکروفون در این موضع ، سایه مزاحمی تولید نکند یا زاویه دریافت آن به جانبی نباشد که سر و صداهای اضافی ضبط شود ، بهترین موضع میکروفون سوار بر پایه است . اما احتمال دارد محدودیت فضا امکان ندهد که میکروفون در بهترین موضع ممکن مستقر شود . به علاوه ، با استقرار سه پایه روی کف مثلا چوبی یا هر سطح سخت دیگری ، ارتعاشات مکانیکی از کف به میکروفون منتقل شود . البته عایق بندی و قطع ارتباط پایه با کف و استفاده از کفی های لاستیکی نازک ، قاعدتا این مشکل را تا حدودی حل می کند . با استقرار میکروفون روی پایه و پس از تعیین سطح صدا پیش از شروع ضبط ، شاید لازم شود برای جبران اوج و فرود سطح صدای گویندگان به طور مرتب با دکمه ولم کار کنید .

همیشه احتمال دارد که مصاحبه شونده در شروع مصاحبه به خصوص اگر نسبت به موضوع اشتیاقی قلبی داشته و یا عصبی و هیجان زاده باشد . سطح صدای بالاتر و در صورتی که احساس می کند راز مگویی را فاش یا قضیه غم انگیزی را بیان می کند ، سطح صدای پایین تر از معمول داشته باشد .

 

میکرون : کاربرد میکروفون یقه ای در برنامه های مصاحله در حالت نشسته

این نوع میکروفون را صرفا به دلیل اندازه کوچک و وزن ناچیز ، بهتری نوع برای کار در برنامه های تک مجری می دانند. البته در محیطی با نویز زیاد و صورت استقرار میکروفون تنها نوع کارآمد برای ضبط صدایی مفهوم و قابل شنیدن است ، اما در انتخاب نوع میکروفون ملاحضات دیگری را نیز باید در نظر گرفت . اگر چه پنهان کردن این نوع میکروفون به دلیل وزن و اندازه آن به راحتی صورت می گیرد ، اما با مواردی هم روبه رو می شود مثلا جنس پوشاک و مدل لباس گویندگان اجازه چنین کاری را نمی دهد و یا بسیاری از مصاحبه شوندگان نا آنشا به اقتضائات شرکت در برنامه های تلویزیون (سفارش ساخت تیزر های تلویزیونی )، شاید حاضر نشوند برای رد کردن کابل صدا ، آرایش لباسشان را تغییر دهند .

 

جنس پوشاک و مدل لباس در صدابرداری

بسیاری از منسوجات مصنوعی به ویژه نایلون ، الکتریسیته ساکن تولید می کنند که در اثر تماس با کپسول میکروفون مثلا زمانی که میکروفون را زیر لباس نایلونی گوینده از دید دوربین پنهان کرده اید ، صدهای تق و تق اضافی به بار می آورند . یا پارچه های براق و لیز هم احتمال دارد گیره میکروفون در طول مصاحبه روی آن ها سر بخورد و پایین بیایید . این امر ممکن است منجر به افت و فرود سطح صدا شوند ، اما طبعا حرکت میکروفون هنگام مصاحبه ، آثاری مخرب تر از ایجاد اختلال در تصویر دارد . مدل لباس نیز صرف نظر از جنس پارچه آن ممکن است برای کاربرد میکروفون یقه ای دردسرهایی به بار آورد .

برای مثال ، یک تی شرت شما را مجبور می کند که میکروفون را خیلی نزدیک به دهان گوینده ، یعنی دور یقه او قرار دهید ، مگر اینکه بتوانید با یک سوزن ، آن را پایین تر نصب کیند . اما این کار باعث کشیده شدن پارچه تی شرت می شود و جلوه زشتی به آن می دهد. . به همین شکل ، ژاکت ، پلوور و از این قبیل نیز ممکن است شما را اغوا کنند که میکروفون را در بهترین وضعیت ممکن الصاق کنید ، اما هیچ کس دوست ندارد لباس احتمالا گرانقیمتش را با سوزن شما سوراخ کند .

برای حل اینگونه مشکلات ، روش های متعددی به کار می رود مثل استقاده از نوارچسب برای الصاق میکروفون زیر پارچه لباس اما در این صورت باید مراقب صدای خش خش باشید . اگر با سایر صدابرداران مشورت کنید ، متوجه می شوید که هر کس برای الصاق کردن میکروفون و فرستنده به لباس ، روش و طرح ویژه ای دارد ، اما اگر همه وسایل عالم را هم در جعبه ابزارتان داشته باشید ، باز هم باید همه مهارت و جذابیت خود را به کار بگیرید تا بتوانید که میکروفون یقه های را در محل مناسب نصب کنید . یقه برگشته کت ، محل مناسبی برای نصب این نوع میکروفون است ، کراوات نیز به شرط مناسب بودن جنس آن ، محل مناسبی برای میکروفون فراهم می کند .

به همین علت هم هست که از اصطاح میکروفون یقه کتی یا میکروفون کراواتی نیز استفاده می شود . چون امروزه بیشتر میکروفون های یقه ای ، سیاهند ، لباس تیره برای آن ها مناسب تر است ، اما هنوز مسائلی حل نشده باقی مانده است . مثلا برای مصاحبه شونده ای که هنگام پاسح دادن به سوالات ، به اطراف می چرخد ، کابل را چه طور از دید دوربین پنهان می کنید . علاوه بر این ها ، اگر میکروفون را به یقه کت وصل می کنید ، مراقب باشید که با حرکات طبیعی مصاحبه شونده ، صداهایی خارج از راستای میکروفون ضبط نشود . چون در این حالت میکروفون کاملا نزدیک صدا قرار دارد ، حساسیت آن در قبال تعییر فاصله از منبع صدا محسوس تر است .

آشکارترین تغییر زمانی است که گوینده سر خود را به طرفین می چرخاند . در یک مصاحبه دو نفره که مصاحبه شونده تنها به یک سمت قابل تصویر نگاه می کند ، میکروفون را روی همان سمت چرخش نصب کنید ، اما مراقب حرکات احتمالی او هنگام صحبت به سمت مخالف نیز باشید . اگر مصاحبه کنندگان سر خود را به اطراف می چرخانند و باعث تغییر سطح صدا می شوند ، شما باید آماده باشید و حتی با پیش بینی حرکات احتمالی آن ها ، خود را بیش تر مهیا کنید تا با تغییر ولوم دستگاه ضبط ، این تغییر سطح صدا را جبران کنید . هر چه فاصله میکرفون تا دهان موضوع کم تر باشد احتمالا شما باید با سرعت بیش تری تغییرات سطح صدا را جبران کنید .

 

مصاحبه شونده را راحت و آسوده بگذارید

مصاحبه شونده را راحت و آسوده بگذارید

پس از تصمیم به کار بردن میکروفون یقه ای ، اولین دل مشغولی شما باید یافتن روشی باشد که مصاحبه شونده را در حالت کاملا راحت و آسوده قرار دهد . اگر مصاحبه شوند ار الصاق این وسایل به لباس خود ناراحت باشد ، این احساس به سرعت در تصویر آشکار می شود و کیفیت مصاحبه را کاهش می دهد .

 

مصاحبه شوندگان با تجربه

مصاحبه شوندگان با تجربه ، مسائل و محدودیت های رسانه تلویزیون را می شناسند و طبعا لباس مناسبی می پوشند . این مصاحبه شوندگان اگر لازم باشد ، لباس خود را برای گذراندن کابل میکروفون در آورند و یا میکروفون را با چسب ، سوزن و یا گیره به پیراهن یا تی شرتشان الصاق کنند ، یا حتی با اینکه کابل میکروفون را از داخل پاچه شلوارشان بگذرانند ، مخالفتی نمی کنند .

استودیوهای تلویزیونی معمولا لباس های جایگرین نیز دارند که الصاق کابل و میکروفون را ساده می کنند و حتی دارای کیسه مخصوصی برای استقرار فرستنده میکروفون هستند . بعضی از این مصاحبه شوندگان حتی نحوه دلخواه خود را برای استقرار میکرفون به شما پیشنهاد می کنند و اگر در این حالت صدا رضایت بخش باشد ، هیچ دلیلی برای مخالفت با آن وجود ندارد . صدابردار حسابگر ، در جعبه ابزار خود انواع وسایل لازم برای استقرار میکروفون و کابل و پنهان کردن آن را دارد . تعداد متغیرهای دخیل در کاربرد میکروفون های یقه ای ، از مدل لباس تا شرایط آب و هوا و راحتی و آسایش مصاحبه شونده ، آنقدر زیاد است که نمی توان همه شرایط احتمالی را پیش بینی و مطرح کرد .

یک صدابردار با تجربه ، این نوع میکروفون و کابل مربوطه را در هوای سرد ، داخل جیب خود حمل می کند تا سرمای فلز لوله رابط و خود میکروفون در لحظه اصابت به پوست مصاحبه شونده ، او را نلرزاند .

 

برای مطالعه بخش فیلمبرداری سمینار، همایش و کنگره کلیک کنید.

 

مصاحبه شوندگان بی تجربه

مصاحبه شوندگان بی تجربه را باید به شکلی آرام کرد که این وظیفه اصلی کارگردان و مصاحبه گر پیش از شروع ضبط است ، اما صدابردار نیز باید متوجه جو موجود و حس رابطه نزدیکی که با مصاحبه شونده به وجود آمده ، باشد و با ظرافت و ملاحظه عمل کند . برای مثال نباید انتظار داشته باشید که مصاحبه شونده هنگام مصاحبه کاملا بی حرکت بنشیند ، به علاوه ممکن است جواهرات شامل گردنبند ، زنجیر ، سنجاق سینه و … او با با کپسول میکروفون تماس پیدا کند و سر و صداهای اضافی به بار آورد .

بدیهی است که آن ها این زیورآلات را به این دلیل پوشیده اند که با آن ها برازنده تر به نظر آیند و طبعا شما در صورت درخواست برای درآوردن این گونه زیورآلات ، باید با ظرافت عمل کنید . احتمالا بدترین شکل ممکن ، سر و کار داشتن با مصاحبه شونده ای عصبی و به ویژه از جنس مخالف با صدابردار است . پس نباید انتظار داشته باشید که او راحت اجازه دهد با لباس هایس ور بروید و میکروفون و کابل در لباس های او بگذارید و از او بخواهید که راحت و آرام بنشیند و مصاحبه کند . چنین انتظاری کاملا بیجاست و همه دست اندرکاران برنامه باید در رویارویی با چنین مصاحبه شوندگانی ، آماده تجدید نظر در روش های متعارف خود باشند و همیشه راه حل دومی را در نظر بگیرند .

 

آخرین کلام درباره میکروفون های یقه ای

استقاده از میکروفون یقه ای در بیش تر موارد ، به معنای نمایان شدن آن در تصویر است . خود من پیدا بودن میکروفون در نما را اصلا نمی پسندم ، چون به نظرم تلویحا به تماشاگر یادآوری می کند که در حال تماشای یک مصاحبه تلویزیونی است . این امر احتمالا نه تنها تماشاگر را از رابطه ی صمیمانه و غرق شدن در محتوای برنامه باز می دارد ، بلکه تلاش همه ما را برای نادیده ماندن مسائل و موارد فنی مربوط به کارمان در هم می شکند . در صورت امکان ، برای استقرار مناسب میکروفون به نحوی که دست کم دیدن آن آزاردهنده نباشد یا به کلی از دید دوربین پنهان بنماند ، وقت بگذارید .

 

آخرین کلام درباره پنهان کردن کابل ها

در گروه تولید ، همه در جعبه ابزارشان حتما نوارچسب پهن پلاستیکی دارند ، چون اولین وسیله حل مشکلات عملی همین نوع چسب است ، اما در مواردی که از این نوع چسب برای چسباندن و محکم کردن کابل های میکروفون یقه های یا گوشی به لباس استفاده می کنید ، این کار را با ملاحظه و دقت انجام دهید . این نوع چسب اگر اندکی به نم و رطوبت آغشته شود ، لباس را نوچ و کثیف می کند .

اثر این چسب پس از تماس با هر سطحی مشکل پاک می شود . اگر فکر می کنید ممکن است مصاحبه شونده در هیجان لحظه ای که در آن قرار دارد عرق کند ، به خاطر خدا از این نوع چسب استفاده نکنید . موثر ترین خط پدافندی در جنگ با کابل های پخش و پلا و آویزان ، استقاده از سوزن برای نگهداری آن هاست ، اما مراقب باشید سوراخ بزرگ و چشم گیری در لباس گرانقیمت مردم ایجاد نکنید و به علاوه بیشتر مراقب باشد که با حرکات موضوع ، کابل در ناحیه ای که با سوزن به لباس متصل شده کشیده نشود .

اگر این اتفاق بیفتد ، پارچه در این محل به شدت کشیده می شود و در کمال شرمندگی شما جر می خورد و پاره می شود . کابلی که با این نوع چسب به پارچه چسبانده شده باشد ، تار و پود پارچه را هم با خود بیرون می کشد ، باور کنید شما حریف این چسب نیستید .

همان طور که می دانید حتی در یک برنامه ساده تک نفره ای که کسی نشسته و صحبت می کند نیز باید برای میکروفون و نحوه استقرار آن ، متغیرهای بی شماری را مدنظر داشته باشید ، اما هنوز یک عنصر اساسی دیگر باقی است و آن چیزی نیست جز عنصر زمان . در بسیاری موارد ، این عنصر آخری ، همه متغیرهای دیگر را عقب می راند و عملا به این معناست که باید با سرعت و تمام و با حداقل وسایل و تجهیزات کارکنید .

 

شما را به دیدن بخش جلوه های ویژه سینمایی دعوت می کنم.

 

میکروفون های بی سیم

میکروفون های بی سیم

هر میکروفونی را می توان به بی سیم تبدیل کرد . اگر خروجی یک میکرفون را به یک فرستنده متصل سازید ، می توانید سیگنال آر اف حاصل را در محل مورد نظر دریافت و ضبط کنید . ارسال و دریافت صدا با این روش فقط مختص دوربین و ضبط صدا نیست و به هر شکل و منظور دیگری هم می توان آن را به کار برد . متداول ترین نوع میکروفون مورد استفاده به عنوان بی سیم ، میکروفون فردی یا میکروفون یقه ای است و به همین دلیل اغلب این میکروفون را به اشتباه ، میکروفون بی سیم می دانند .

برای غامض تر شدن قضیه ، اضافه می کنم که اگر شما سفارش خرید یا اجاره یک میکروفون بی سیم می دهید ، احتمالا انتظار دارید یک میکروفون یقه ای با یک گیرنده و فرستنده برای شما بیاورند . نوع دیگری از میکروفون بی سیم ، میکروفون بی سیم دستی است که از لحاض ظاهر ، شباهت بسیاری به میکروفون دستی آرم دار معمولی دارد ، با این تفاوت که در دسته میکروفون ، دستگاه فرستنده آن تعبیه شده است .

 

قواعد مربوط به کاربرد میکروفون بی سیم

طبق قواعد حاکم بر کاربرد میکروفون های بی سیم ، برای کسب بهترین نتیجه باید :

1 – اطمینان پیدا کرد که فرستنده میکروفون با هیچ نوع فلز دیگری تماس نداشته باشد

2 – همه تلفن های همراه را خاموش کنید . این گونه تلفن ها حتی نباید روی حالت لرزاننده یا بدون زنگ قرار داشته باشند . هنگام ضبط صدا مطلقا باید خاموش باشند . مشکل سازترین مورد برای میکروفون های بی سیم ، همجواری آن ها با انواع دیگری از فرستنده ها و گیرنده هاست .

3 – اطمینان پیدا کنید که فرستنده با سطوح مرطوب تماس نداشته باشد . نم و رطوبت مانع از انتشار امواج آر اف می شوند و تماس فرستنده با دست مرطوب ، عرق بدن مجری یا دست خیس خود شما ، بی شک از کارایی آن می کاهد .

4 – اطمینان پیدا کنید که آنتن فرستند مستقیم باشد . آنتن خمیده یا کوتاه ، کارایی فرستنده را به شدت کاهش می دهد  . آنتن فرستنده نیز باید همیشه کاملا خشک باشد .

5 – اطمینان پیدا کنید که چیزی مسیر میان فرستنده و گیرنده را مسدود نکرده باشد .

6 – آنتن فرستنده در حالت عمودی معمولا بهتر عمل می کند و البته چیزی نباید مسیر آن را گیرنده کور کند . استقرار گیرنده در بالاترین ارتفاع ممکن ، مثلا چسباندن آن به یک سه پایه چراغ راه ساده ای است که مسیر حرکت سیگنال را بهبود می بخشد .

7 – پیش از شروع ضبط ، باتری هر دو قسمت فرستنده و گیرنده را وارسی و در صورت شک آن ها را با باتری نوع عوض کنید .

 

 

عیب یابی وسایل صدابرداری

عیوب زمانی خود را نشان می دهند که ابدا انتظار نمی رود و دانش و شناخت مکانیزم منطقی کار دستگاه می تواند در حل مشکل یکی از اجزاء دستگاه کمک کند و حتی راه حلی سریع برای تعمیر مثلا یک کلید معیوب به دست دهد .

 

نیرو

اگر همه اجزاء و عناصر دستگاه از کار افتادند ، وضعیت باتری و اتصالات آن را کنترل کنید . در بعضی دوربین ها ، این احتمال وجود دارد که زمان اتصال کابل تغذیه به انتهای دوربین ، در اثر اصابت یک ضربه اتفاقی ، اتصال باتری قطع شود . ممکن است باتری ، به خصوص در صورت سقوط از ارتفاع ، با وجود ظاهر سالم و بی عیب و نقص ، در مدارهای درونی دچار قطعی و اشکال باشد . بعضی باتری ها فیوز دارند و ممکن است در اثر کشیدن جریان زیاد ، فیوز آن ها بسوزد .

اگر صفحه نمایشگر دوربین مختصات لازم را ثبت نمی کند ، باتری را وارسی و احتمالا تعویض کنید . صفحه نمایشگر ممکن است وضعیت نیروی باتری را نیز به عنوان یکی از مختصات خود نشان دهد  ، اما حتما برای موارد پیش بینی نشده ، چند باتری یدکی و ذخیره همراه داشته باشید ممکن است باتری خود را برای کمک به همکاری قرض بدهید ، یا باتری را در جیب کتی گذاشته اید که در رختکن جا مانده است و هزار سناریو محتمل دیگر . اگر تعویض باتری مشکل را حل نکرد ، ممکن است اشکال از کفی استقرار باری باشد و برای فهمیدن آن باید باتری را به کابل به یک سوکت 4 سوزنه ایکس ال آر ، که معمولا در عقب دوربین تعبیه شده ، متصل کنید . می توانید با استفاده از یک آدابتور تغذیه 12 ولت ، از برق شهر استفاده کنید یا دوربین را مستقیما با یک باتری 12 ولت تغذیه کنید .

اگر این کار هم ثمر بخش نبود ، شاید اشکال از کارتی باشد که برای محافظت دوربین از نیروی برق بیش از حد طراحی شده است . این کارت ، اغلب در قسمت عقبی بدنه دوربین قرار دارد و شاید ناچار شوید آن را جابه جا کنید . اگر دستگاهتان امکان پخش جداگانه صدا و تصویر دارد ، اطمینان پیدا کنید که دکمه روی دوربین قرار داشته باشد . زمانی که نوار با هد تماس ندارد و وجود هیچ صدایی در هیچ یک از ابزار کنترل صدا مشهود نیست ، ببینید که دوربین روی گزینه صرفه جویی قرار نداشته باشد .

 

مطالعه بیشتر : دیالوگ در سینما

 

میتر صدا و شنود صدا

فرض کنیم که دوربین ، نیروی  برق کافی دارد اما نه حرکت میترها دال بر وجود صداست و نه صدایی در گوشی شنیده می شود . برای رفع مشکل ، پیش از هر کاری باند صدا  را از وردی صدا در عقب دوربین به گزینه جلو دوربین یعنی میکروفون خود دوربین تغییر دهید . آیا میکروفون دوربین کار می کند ، یعنی سیگنالی تولید می کند ، تراز صدا را روی گزینه اتوماتیک قرار دهید تا مطمئن شوید که مشکل ، ناشی از اصابت اتفاقی ضربه ای به دکمه کنترل تراز صدای دوربین نیست . در این صورت ، نقطه ای برای آغاز دارید ، به ویژه که هنگام حرکت از پایگاه اطمینان داشته اید که وسیله به خوبی عمل می کند .

در این مرحله فرض می کنیم میکروفون دوربین سیگنال تولید می کند ، بنابراین اشکال را باید در یکی از عناصر و اجزاء ورودی صدا جست و جو کرد . پس اطمنیان پیدا کنید که می توانید هم صدای میکروفون دوربین را از طریق گوشی بشنوید و هم حرکت شاخص های صدا را در صفحه نمایشگر ببینید . اگر میتر کنترل عمل می کند ، اما صدایی از گوشی شنیده نمی شود ، در شرایطی که میکروفون دوربین به هر دو باند صدای یک و دو متصل است ، ببینید :

1 – آیا اتصالات به بنده دوربین به درستی صورت گرفته است. کابل را ، در صورت نیاز ، چند بار بیرون بکشید و مجددا وصل کنید تا اطمینان یابید که کابل در محل اتصال به درستی جا افتاده است . ممکن است سوکت خود جک دچار اشکال باشد و نر و ماده اتصال به درستی با هم چفت نمی شوند .

2 – آیا مینی جک خراب است ؟ کابل رابط مینی جک را در نزدیکی سوکت تکان دهید تا ببینید اشکالی در کابل وجود ندارد ؟ برای اطمنیان بیشتر ، گوشی را با دستگاه دیگری ، مثلا یک دستگاه پخش صوت استریو خانگی امتحان کنید .

3 – آیا کابل در محل اتصال به گوشی ، قطع یا معیوب نیست ؟ سیم های مربوط به هر دو طرف گوشی را اعم از سمعکی یا معمولی تکان دهید .

4 – آیا دکمه کنترل بلندی صدای گوشی در حالت متناسبی تنظیم شده است ؟

5- آیا کابل گوشی ، دکمه کنترل بلندی سطح صدای جداگانه ای دارد که اگر دارد باید در این صورت شما آن را تا انتها باز کنید و روی آن را با چسب بپوشانید .

6 – کلید کنترل صدا را در چه وضعیتی قرار داده اید ؟ برای حل مشکل احتمالی در اتصالات ، ضامن کلید را چند بار بچرخانید .

اگر هیچکدام از 6 توصیه بالا موثر نبود ، با استفاده از یک گوشی رزرو و یدکی ، فرآیند را دوباره تکرار کنید .

 

زنجیره سیگنال صدا

اگر فرض کنیم گوشی و سیستم کنترل صدا درست عمل می کنند ، به ورودی های عقب دوربین مراجعه و با وارسی کابل و اتصالات میکروفون به دوربین به ترتیب زیر عمل کنید  :

1 – آیا اتصال کابل ها به میکروفون یا ورودی دوربین محکم است ؟ اگر شک دارید ، کابل را عوض و با کابل یدکی کار کنید تا خیالتان از بابت احتمال خرابی کابل راحت شود . در حالی که صدا را به دنبال نشانه ای از سیگنال با گوشی می شنوید ، محل اتصال هر دو طرف کابل را تکان دهید .

2 – آیا تغذیه هم خط روشن است ؟

3 – میکروفون را با یک میکروفون دینامیک که نیاز به نیرو ندارد ، عوض کنید . مسیر را دوباره کنترل کنید .

4 – چه عنصری به کانال یک متصل است ؟

5 – چه عنصری به کانال دو متصل است ؟

تنظیمات مربوط به میکروفون و خط را در صورت ضرورت از نظر ضعیف بودن وارسی کنید . کلید را به جلو و عقب بکشانید ، ممکن است کلید مشکل داشته یا کثیف باشد . اگر میکروفونی به ورودی متصل کرده اید ، ببینید آن میکروفون به کانال مربوطه متصل است یا خیر . تراز هر دو کانالی را که به آن میکروفون متصل است ، روی وضعیت دستی قرار دهید و در حالی که صدای دوکانال را با گوشی کنترل می کنید ، دور دکمه گردونه ای سی اچ 1 و سی اچ 2 را به قصد تنظیم تراز صدا بچرخانید . اگر این دکمه ها مدت طولانی در یک وضعیت باقی مانده باشند ، احتمال دارد که کثیف شده و عمکرد دستی نداشته باشند ، بنابر این باید آن را چند بار به جلو و عقب بچرخانید تا موقتا تمیز شوند و در اولین فرصت هم آن ها را به طور اساسی تعمیر و آماده کندی .

آیا دکمه تنظیم سطح صدای کانال یک در روی بدنه دوربین تا جد اکثر باز است ؟ دقت نمودار خطی صفحه نمایشگر اطلاعات دوربین خیلی قابل اعتماد نیست و صدا را باید با استفاده از گوشی ارزیابی کنید و در این صورت است که می توان به درستی صدا اطمنیان پیدا کرد . اگر سطح صدا بیش از حد باشد ، چراغ کوچک قرمز رنگ هشدار روی دوربین نیز چشمک زن می شود . اگر سیگنالی وجود ندارد ، دستگاه را در جست و جوی آثاری از شکستگی بررسی کنید ، شک نداشته باشید که اگر دستگاه در فاصله پایگاه تا محل کار ضربه خورده یا به زمین افتاده باشد ، یادتان می آید . در صورتی که سیگنال وجود دارد اما دوربین قادر به ضبط آن نیست ، ببینید که اهرم قرمز رنگ کوچک روی کاست که برای اجتناب از ضبط دوباره نمای جدید روی قسمت های قبلی تعبیه شده ، به اشتباه داخل نرفته و در حالت غیر قابل ضبط قرار نگرفته باشد .

 

ساخت فیلم بلند خود را به ما بسپارید

 

نویز

نویز

میکروفون شما سیگنال دارد و میتر دستگاه نیز کار می کند ، اما شما در گوشی صدای نویز ، هام و صداهای اضافی می شنوید . اغلب با صدای بلند قر می زنید که این صداها از کجا هستند  ؟ ابتدا با استفاده از گوشی یدکی تکلیف گوشی تان را روشن کنید و ببینید با گوشی جدید ، صدا همچنان در همان حد و اندازه قبلی احساس می شود ، گوشی مشکل دار ممکن است باعث اشکال در مدارهای کنترل صدا شود و صدای نویز با وز تولید کند . اگر نویز همچنان حضور دارد ، کلید انتخاب را تنها روی کانال یک قرار دهید . اگر مشکل حل شد ، می توان نتیجه گرفت که اشکال از کانال دو است .

اگر نویز باز هم حضور داشت ، دکمه کنترل صدای کانال یک را بالا و پایین ببرید و ببینید صدای نیوز تغییر می کند ؟ اگر صدای نویز تغییر کرد ، اشکال مربوط به همین کانال است . کلید انتخاب کانال صدای میکروفون خود دوربین و ورودی عقب بدنه را به تناول تغییر دهید . اگر نویز در هر دو وضعیت کلید همچنان حضور داست ، ممکن است سیستم کنترل صدایتان اشکال داشته باشد ، اما اگر مشکل تنها در یک کانال وجود داست ، مشکل همان جاست و برای رفع آن میکروفون یا کابل را عوض و تغذیه هم خط آن را چند بار خاموش و روشن کنید .