صدابرداری

توسط tolofilmblog در فیلمسازی بدون دیدگاه

صدابرداری

 

میکروفون : استقرار میکروفون با محوربیت کلام

اگر نگوییم همه ، دست کم بیش تر صدابرداران ، بیش تر وقت خود را صرف ضبط برنامه های گفتار محور می کنند . معیار اصلی در ارزیابی کیفیت صدای برنامه های گفتار محور ، وضوح وقابل فهم بودن کلمات است . اگر مخاطب متوجه نشود که گوینده چه می گوید ، نوع برنامه یا قاب بندی و در ترکیب بندی تصویر چه اهمیتی دارد .

رمز موفیت در ضبط درست صدا ، توانایی تشخیص دقیق محل و چگونگی استقرار میکروفون است . چگونگی استقرار میرکوفون اهمیت عمده ای دارد ، چرا که بهترین میکروفون دنیا نیز با استقرار نادرست ، قادر به ضبط صدای خوبی نیست . پس دو نکته ای که باید درباره آن ها تصمیم بگیرید ، عبارتند از : چه میکروفون یا میکروفون هایی به کار ببرید و چگونه آن ها را مستقر سازید . در شرایط آرمانی ، آدم دلش می خواهد همه چیز را کنترل کند .

 

مصاحبه های داخلی در حالت نشسته

هر چند گفته شده که ضبط صدای گفتار محور برای صدابردار مثل آب خوردن است ، اما بیایید به چگونگی استقرار درست میکروفون در یکی از متداول ترین تولیدات خارج از استودیو ، یعنی مصاحبه های داخلی در حالت نشسته ، نگاهی بیندازیم .

 

مطالعه بیشتر: اصول طراحی صحنه

 

انتخاب میکروفون

انتخاب میکروفون

انتخاب میکروفون به حجم سر و صداهای زائدی بستگی دارد که کنترل آن ها خارج از اراده صدابردار است ، مثلا صدا در محیط های پر سر و صدای کاری ، وجود سر و صدای دستگاه های تهویه مطبوع یا سر و صدای دستگاه های مختلف که صدابردار را ناچار می کنند کپسول میکروفون را حتی المقدور به دهان گوینده نزدیک سازد . این کار به احتمال زیاد به معنای دیده شدن میکروفون در تصویر است و ناچار باید از میکروفون یقه ای استفاده کرد و اگر نما به شکلی باشد که میکروفون را از قاب خارج نکند ، شکل استقرار میکروفون باید به گونه ای باشد که ذهن بیننده را به خود نکشاند . البته در محیط های بی سر و صدا و آرام تر ، بیش تر صدابرداران در برنامه های مصاحبه ، میکروفون گان را به کار می برند . اگر قرار باشد همزمان با مصاحبه شونده ، صدای مصاحبه گر را نیز ضبط کنید ، باید برای هر دو نفر ، از یک نوع میکروفون استفاده کنید ، اما اگر در وسایل خود تنها یک میکروفون یقه ای و یک میکروفون گان دارید ، به دلیل کیفیت صدای ممتازتر میکروفون گان ، بهتر است آن را به مصاحبه شونده و میکروفون بدتر را به مصاحبه کننده اختصاص دهید .

پیشنهاد می کنم از بخش فیلم های ترسناک بازدید نمایید.

 

محل و نحوه استقرار میکروفون

محل استقرار میکروفون معمولا به اندازه نما بستگی دارد . هر چه نما بسته تر باشد ، برای کسب پسرپکتیو درست صدا ، میکروفون باید به دهان گوینده نزدیک تر شود ، اما اگر برنامه به گونه ای است که نماها انداره های مختلفی دارند ، باید وضعیتی اتخاد کنید که سطح صدا یکنواخت باقی بماند . گوش انسان ، تغییر سطح صداها را به خوبی تشخیص می دهد ، بنابر این در ضبط یک مصاحبه باید سطح صدا را در یک اندازه حفظ کنید تا پس از تدوین ، صدای ناهمواری به بار نیاید . اما از سوی دیگر ، در ضبط صدای یک برنامه نمایشی ، درست این است که با تغییر اندازه نما ، برای تطابق پرسپکتیو صوتی با تصویر ، جای میکروفون ها را تغییر دهید .

بیش تر صدابرداران در این وضعیت از میکروفونی سوار بر بوم استفاده می کنند و یک صدابردار مجرب هر دو نفر ، مصاحبه گر و مصاحبه شونده را با همین یک میکروفون پوشش می دهد و با تغییر نرم و نامحسوس فاصله میکروفون تا دهان هر دو گوینده ، ناهمواری احتمالی صدای هر دو نفر را نیز جبران می کند .

 

 

پایه میکروفون

پایه میکروفون

بعضی مصاحبه ها طولانی هستند و در آن ها شاید خستگی ناشی از کار با بوم بر مزیت سهولت کار با آن بچربد . در این وضعیت ، بهترین نتیجه با استقرار یک میکروفون گان بر روی پایه به دست می آید . برای تامین انعطاف پذیری لازم با قاب بندی های مختلف ، میکروفون را در بالای قاب تصویر مستقر می سازند ، چون فضای خالی بالای قاب یا هد روم در دو اندازه نمای بسته و متوسط تفاوت چشمگیری ندارد . اگر استقرار میکروفون در این موضع ، سایه مزاحمی تولید نکند یا زاویه دریافت آن به جانبی نباشد که سر و صداهای اضافی ضبط شود ، بهترین موضع میکروفون سوار بر پایه است . اما احتمال دارد محدودیت فضا امکان ندهد که میکروفون در بهترین موضع ممکن مستقر شود . به علاوه ، با استقرار سه پایه روی کف مثلا چوبی یا هر سطح سخت دیگری ، ارتعاشات مکانیکی از کف به میکروفون منتقل شود . البته عایق بندی و قطع ارتباط پایه با کف و استفاده از کفی های لاستیکی نازک ، قاعدتا این مشکل را تا حدودی حل می کند . با استقرار میکروفون روی پایه و پس از تعیین سطح صدا پیش از شروع ضبط ، شاید لازم شود برای جبران اوج و فرود سطح صدای گویندگان به طور مرتب با دکمه ولم کار کنید . همیشه احتمال دارد که مصاحبه شونده در شروع مصاحبه به خصوص اگر نسبت به موضوع اشتیاقی قلبی داشته و یا عصبی و هیجان زاده باشد . صطح صدای بالاتر و در صورتی که احساس می کند راز مگویی را فاش یا قضیه غم انگیزی را بیان می کند ، سطح صدای پایین تر از معمول داشته باشد .

 

میکرون : کاربرد میکروفون یقه ای در برنامه های مصاحله در حالت نشسته

این نوع میکروفون را صرفا به دلیل اندازه کوچک و وزن ناچیز ، بهتری نوع برای کار در برنامه های تک مجری می دانند. البته در محیطی با نویز زیاد و صورت استقرار میکروفون تنها نوع کارآمد برای ضبط صدایی مفهوم و قابل شنیدن است ، اما در انتخاب نوع میکروفون ملاحضات دیگری را نیز باید در نظر گرفت . اگر چه پنهان کردن این نوع میکروفون به دلیل وزن و اندازه آن به راحتی صورت می گیرد ، اما با مواردی هم روبه رو می شود مثلا جنس پوشاک و مدل لباس گویندگان اجازه چنین کاری را نمی دهد و یا بسیاری از مصاحبه شوندگان نا آنشا به اقتضائات شرکت در برنامه های تلویزیون (بررسی جایگاه مهم تیزرهای تلویزیونی )، شاید حاضر نشوند برای رد کردن کابل صدا ، آرایش لباسشان را تغییر دهند .

 

جنس پوشاک و مدل لباس در صدابرداری

بسیاری از منسوجات مصنوعی به ویژه نایلون ، الکتریسیته ساکن تولید می کنند که در اثر تماس با کپسول میکروفون مثلا زمانی که میکروفون را زیر لباس نایلونی گوینده از دید دوربین پنهان کرده اید ، صدهای تق و تق اضافی به بار می آورند . یا پارچه های براق و لیز هم احتمال دارد گیره میکروفون در طول مصاحبه روی آن ها سر بخورد و پایین بیایید . این امر ممکن است منجر به افت و فرود سطح صدا شوند ، اما طبعا حرکت میکروفون هنگام مصاحبه ، آثاری مخرب تر از ایجاد اختلال در تصویر دارد . مدل لباس نیز صرف نظر از جنس پارچه آن ممکن است برای کاربرد میکروفون یقه ای دردسرهایی به بار آورد . برای مثال ، یک تی شرت شما را مجبور می کند که میکروفون را خیلی نزدیک به دهان گوینده ، یعنی دور یقه او قرار دهید ، مگر اینکه بتوانید با یک سوزن ، آن را پایین تر نصب کیند . اما این کار باعث کشیده شدن پارچه تی شرت می شود و جلوه زشتی به آن می دهد. . به همین شکل ، ژاکت ، پلوور و از این قبیل نیز ممکن است شما را اغوا کنند که میکروفون را در بهترین وضعیت ممکن الصاق کنید ، اما هیچ کس دوست ندارد لباس احتمالا گرانقیمتش را با سوزن شما سوراخ کند . برای حل اینگونه مشکلات ، روش های متعددی به کار می رود مثل استقاده از نوارچسب برای الصاق میکروفون زیر پارچه لباس اما در این صورت باید مراقب صدای خش خش باشید . اگر با سایر صدابرداران مشورت کنید ، متوجه می شوید که هر کس برای الصاق کردن میکروفون و فرستنده به لباس ، روش و طرح ویژه ای دارد ، اما اگر همه وسایل عالم را هم در جعبه ابزارتان داشته باشید ، باز هم باید همه مهارت و جذابیت خود را به کار بگیرید تا بتوانید که میکروفون یقه های را در محل مناسب نصب کنید . یقه برگشته کت ، محل مناسبی برای نصب این نوع میکروفون است ، کراوات نیز به شرط مناسب بودن جنس آن ، محل مناسبی برای میکروفون فراهم می کند . به همین علت هم هست که از اصطاح میکروفون یقه کتی یا میکروفون کراواتی نیز استفاده می شود . چون امروزه بیشتر میکروفون های یقه ای ، سیاهند ، لباس تیره برای آن ها مناسب تر است ، اما هنوز مسائلی حل نشده باقی مانده است . مثلا برای مصاحبه شونده ای که هنگام پاسح دادن به سوالات ، به اطراف می چرخد ، کابل را چه طور از دید دوربین پنهان می کنید . علاوه بر این ها ، اگر میکروفون را به یقه کت وصل می کنید ، مراقب باشید که با حرکات طبیعی مصاحبه شونده ، صداهایی خارج از راستای میکروفون ضبط نشود . چون در این حالت میکروفون کاملا نزدیک صدا قرار دارد ، حساسیت آن در قبال تعییر فاصله از منبع صدا محسوس تر است . آشکارترین تغییر زمانی است که گوینده سر خود را به طرفین می چرخاند . در یک مصاحبه دو نفره که مصاحبه شونده تنها به یک سمت قابل تصویر نگاه می کند ، میکروفون را روی همان سمت چرخش نصب کنید ، اما مراقب حرکات احتمالی او هنگام صحبت به سمت مخالف نیز باشید . اگر مصاحبه کنندگان سر خود را به اطراف می چرخانند و باعث تغییر سطح صدا می شوند ، شما باید آماده باشید و حتی با پیش بینی حرکات احتمالی آن ها ، خود را بیش تر مهیا کنید تا با تغییر ولوم دستگاه ضبط ، این تغییر سطح صدا را جبران کنید . هر چه فاصله میکرفون تا دهان موضوع کم تر باشد احتمالا شما باید با سرعت بیش تری تغییرات سطح صدا را جبران کنید .